به دیدنش خواهم رفت...

زود تر از آنچه فکرش را بکنم، دلتنگ خواهم بود

فریاد می زنم  از هجر،

دوری؛مهجوری؛محزونی؛مغمومی...

درد نبودنت؛

و ندیدنت ...

تدیدنت بر من بسیار سنگین است.

سنگین است. برمن ...

"چشمان من هر روز جهان را بی تو ببیند؟!!

تو باشی و ما تو را نبینیم...؟

والله سنگین است...

****** 

برای دیدنت؛

 همه دشت ها را خواهم رفت

دریا ها را،

زمین را،

ولی آسمانها را...نه

 

"بالی نیست که به آسمان بیایم و تو را بجویم..."

 اگر مقصد پرواز است...قفس ویران بهتر

پرستوی شکسته بال را جز زمین  مقصد و مآوایی نیست.

با همین بال شکسته؛

پر خواهم زد/ اشک خواهم ریخت / «اشک» خواهم شد.

اگر پرواز در این است...

اشک خواهم شد

بال خواهم زد

و تا بلندای پیشانی آسمان

                                  اشک خواهم ریخت / اشک خواهم بود.

                                                               ذوق خواهم کرد / ذوب خواهم شد

و در آن بالاها خواهم سوخت... تا ببینمت.!.

اصلاً؛...باید سوخت !!!

تا تو را دید

و اگر نه,

در آن بالا ها...

با  خیال روی تو،

     «پرواز» کرده ام...

                 پر «باز» کرده ام...

                             رهـــا شده ام...

                                            «اشک» شده ام...

                                                                    و جاریم...

و با خیال تو ؛

لذت پرواز را چشیده ام...

حال،

من تو را هنــــوز ندیده ام

ولی؛

 تو مرا دیده ای.

من به شوق دیدنت؛

تا آن بالا ها؛

بی «بال» و بی «یار» و بی «قال» اشک ریخته ام و بالا آمده ام...

تو مرا دیده ای

و با خودت گفته ای:

" به دیدنش خواهم رفت..."

****** 

سالهاست این قصه را برای خودم می گویم و به جوابت می اندیشم

" به دیدنش خواهم رفت..." 

و من باز هم با خیال همین جمله ات،

 

اشک خواهم شد

بال خواهم زد

و تا بلندای پیشانی آسمان

                                  اشک خواهم ریخت / اشک خواهم بود.

                                                               ذوق خواهم کرد/ ذوب خواهم شد

و در آن بالاها خواهم سوخت...

تا ببینمت.!.

 

/ 25 نظر / 52 بازدید
نمایش نظرات قبلی
رهگذر ..

[گل][گل][گل] لطفا کمی خاک پایت را هم برایم بفرست تا با آن ما چشمانمان را جلا دهیم , لطفا !!

...

( ای حاضر غایب ) روزه ی هجر تو از پای در آورد مرا / کی شود با رطب وصل تو افطار کنم؟!

نیلوفر

سلام .قلمتون زنده به عشقش ....هرچند ماه عزیز رمضان رو به اتمامه .اما در همین شبهای باقیمونده ما رو یادتون نره !

منتظر کوچک

سلام .. هر روز به دیدنش می رویم و بی خبریم .. بی خبر. و من به خیال خود هر روز به دنبال خورشیدم. این همه خیال است و خیال و خیال. .. هزار هزار ماه دیگر گذشت و مهدی نیامد .. اینبار به کدامین نگاهم ؟ به کدامین گناهم ؟ و من بی قرار بودم و ناخودآگاه با خود مدام تکرار می کردم که کاش این رمضان لایق دیدار شوم !! نگو که هزاران باره دیدمش او را و ندیدمش. . . . و من هنوز کوچکم و به اشتباه همه مرا بزرگ می پندارند حتی با برگشت به عقب.

سیده مریم موسویان

جرعه ای آبم دهید تشنه ام تشنه تر از همیشه گمشده ام در کجا بجویم

ریحانه

salam inja adamo yade khaterate khubi ke faghat mesle royast mindaze.... sedaye aghaye karimi ham ke mazide bar zibayie bishtar shode .dar panahe khoda movafagh bashid

ریحانه

خوابيم و حقيقت به خدا نيست به جز اين ما غايب و او منتظر آمدن ماست ... [گریه]

آرام

عزیز علی ان اری الخلق و لا تری